Dit vuistdikke boek bevat de intrigerende memoires van de wereldberoemde Brits-Indiase schrijver (1947) over zijn onderduikleven na het uitroepen van de fatwa van 1989 tot aan 2005. In een mengeling van eerlijkheid, woede, zelfspot, twijfel en eruditie beschrijft hij onder meer de gevolgen van het steeds door de Britse Special Branch te moeten worden bewaakt (met alle frustraties vandien, zoals het om de haverklap moeten verhuizen) waartegen hij zich in toenemende mate verzet, de dubbelhartige houding van de Engelse regering en soortgelijke reacties van uitgevers, journalisten, politici, vrienden en geliefden. Constante thema’s in het constante leven tussen hoop en vrees zijn het steeds weer oplaaiend moslimfanatisme, de angstige reacties alom, de kritiek in de pers en zijn relatieperikelen. Zijn schuilnaam/literair alter ego Joseph Anton (naar zijn lievelingsschrijvers Conrad en Tjechov) werkt aanvankelijk wat stug, maar geeft het boek uiteindelijk een romaneske meerwaarde, die wordt onderstreept door de vele literaire verwijzingen (bibliografie). De kracht van de verbeelding zorgt er ook voor dat hij zichzelf uiteindelijk in een knap staaltje persoonlijke en literaire overlevingskunst als een feniks (vogelsymboliek alom) opnieuw weet uit te vinden. Kleine druk.