Hij observeert en filosofeert. Auteur, columnist en hovenier Gerbrand Bakker (1962) heeft in dit boek korte verhalen en columns gebundeld, waarvan een aantal passages o.a. eerder zijn verschenen in Trouw, De Groene Amsterdammer en Onze eigen tuin, en hier zijn bewerkt. Hij neemt de lezers door de seizoenen mee de natuur in. Hij beschrijft de natuur niet, maar schrijft over de verbintenis tussen de mens en de natuur. En probeert daarbij de drang van de mens om de natuur te beteugelen te doorgronden. Hij hekelt daarbij het antropomorfisme van schrijver en boswachter Peter Wohlleben ('Het verborgen leven van bomen'), dat een fijne rode draad vormt in dit boek. Zijn overpeinzingen tijdens zijn wandelingen in de bossen in de Eifel, tijdens zijn reizen in Wales, over de weidse vergezichten op zijn Friese geboortegrond, zijn bezoeken aan een begraafplaats en dierentuin én zijn belevingen in eigen tuin vormen de ingrediënten van zijn beschouwingen. In een stijl die we van deze succesvolle romanschrijver kennen.