Boek Frans

Briser en nous la mer gelée : roman

Erik Orsenna (auteur)

Briser en nous la mer gelée : roman

Erik Orsenna (auteur)
Genre:
In de reeks:
Nrf
Als een stel besluit te scheiden, vindt de rechter dat er nog veel liefde is; daarop schrijft de man aan zijn vrouw een lange brief ter uitleg.
Onderwerp
Liefde Echtscheiding
Titel
Briser en nous la mer gelée : roman
Auteur
Erik Orsenna
Taal
Frans
Uitgever
Paris: Gallimard, © 2020
451 p.
ISBN
9782072851506 (paperback)

Besprekingen

Gabriel, waterbouwkundige, ontmoet Suzanne, vleermuisdeskundige. Het is liefde op het eerste gezicht. Ze praten meer dan dat ze vrijen, en ze willen elkaar veranderen. Dat lukt niet en ze besluiten te scheiden. De rechter vindt dat er nog veel liefde is. Gabriel schrijft een heel lange brief aan haar om alles uit te leggen. In die brief spreidt hij al zijn eruditie ten toon en weidt hij eindeloos en in detail uit over zijn leven. Dat maakt het lezen soms vermoeiend, ook al schrijft hij vlot, onderhoudend en vaak met ironie. Hij vermeldt zelfs Connie Palmen en haar grote liefde, en ook vraagt hij begrip voor Ted Hughes, de man van Sylvia Plath. Hij reist naar de Beringstraat alwaar de Koude Oorlog tussen de VS en Rusland hem zijn eigen leven doet begrijpen. Gedegen kennis van het Frans is noodzakelijk.

Over Erik Orsenna

CC BY 3.0 - Foto van/door Marie-Lan Nguyen (User:Jastrow)

Érik of Erik Orsenna (Parijs, 22 maart 1947 is een Frans auteur. Sinds 1998 is hij lid van de Académie française. Zijn werkelijke naam is Érik Arnoult.

Orsenna combineert zijn economische opleiding met literaire belangstelling. Hij werkte nauw samen met François Mitterrand en was in zijn politieke leven adviseur op het gebied van ontwikkelingshulp (1981-1983) en vervolgens van cultuur (1983-1986).

Hij debuteerde in 1974 met Loyola's blues en kreeg voor zijn tweede roman La Vie comme à Lausanne de prix Roger-Nimier (1977). Internationale belangstelling kwam er dankzij L'Exposition coloniale, dat de prix Goncourt in de wacht sleepte (1988). Zijn schrijverschap is verwant aan dat van Raymond Queneau en Georges Perec, maar Orsenna hanteert toch een eigen accent. Daarbij valt enerzijds zijn hang naar structuur op, en anderzijds zijn ironie.

In Longtemps (1998), een ode aan het overspel, knoopt hij daar opnieuw …Lees verder op Wikipedia