Boek
Nederlands

Draaidagen : roman

Bianca Boer (auteur)
+1
Draaidagen : roman
×
Draaidagen : roman Draaidagen : roman

Draaidagen : roman

Genre:
Om haar oma, die Auschwitz overleefde, beter te begrijpen, speelt Judith als figurant in een film over de oorlog maar als de filmset en oma’s verhaal zich steeds meer vermengen, lijkt een confrontatie onvermijdelijk.
Titel
Draaidagen : roman
Auteur
Bianca Boer
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: Uitgeverij Atlas Contact, 2019
270 p.
ISBN
9789025455576 (paperback)

Besprekingen

‘Draaidagen’ vertelt het verhaal van Judith en haar 92-jarige oma met dementie, een Auschwitz-overlever. Judith is gestopt met haar studie en trekt weer in bij haar oma, de enige familie die ze nog heeft. Om haar oma’s verleden beter te begrijpen, gaat Judith als edelfigurant spelen in een film over de Tweede Wereldoorlog. Naarmate de draaidagen vorderen, vermengen de filmset van Judith en het verhaal van haar oma zich steeds meer, tot een confrontatie onmogelijk lijkt. Boer (1976) heeft gekozen voor een bijzonder perspectief met Judith als ik-persoon die zich constant rechtstreeks tot haar oma richt. Dit zorgt voor een intense leeservaring. Daartegenover staan heldere en niet te lange zinnen, die in sommige passages zelfs als poëzie aandoen. Bianca Boer is schrijver en dichter. Dit is haar eerste roman. Haar verhalenbundel ‘Troost en de geur van koffie’, werd genomineerd werd voor de Selexyz Debuutprijs 2008.

Oorlogje spelen

Kleindochter Judith heeft net een abortus ondergaan na een one night stand, gebroken met vrienden en filosofiestudie, en duikt onder bij haar oma, Auschwitzoverlevende en in de negentig nu, belast met een oorlogstrauma dat steeds meer naar voren treedt nu het heden aan helderheid begint te verliezen. Zo eet oma altijd al te gretig, iets wat haar dezer dagen 's nachts op buikpijn komt te staan 'maar als er is moet je eten'. Judith heeft geen trek meer bij die aanblik van 'Nini' (oma) etend met volle overgave. "De concentratie waarmee je tot de randen smeert en hoe daarna je blik over tafel gaat om te zien wat voor beleg er is terwijl je heel goed weet wat we in huis hebben."

In heldere zinnen schetst debutant Bianca Boer ( eerder gelauwerd voor korte verhalen) het samenzijn van deze twee ontheemden, bloedverwanten, vanuit het perspectief van de kleindochter, de vertelster die na haar moeders dood bij haar oma opgroeide en haar in haar verhaal met 'jij' aanspreekt, wat soms een gekunstelde vorm is maar hier goed werkt. Voor Judith is de oorlog een vertrouwde aanwezigheid maar ook een blijvend mysterie, een last die haar jeugd kleurde. "Je schrikt al mijn hele leven van harde geluiden. Ik weet zonder dat je iets zegt hoe je je voelt. De nuances in je stem. Jij wilde er nooit over praten. Ik zag alleen wat die herinneringen met je deden."

Klinkt dit als een al te bekend thema van de tweede en derde na-oorlogse generatie, even eenvoudig als ingenieus stelt de schrijfster vervolgens aan de orde hoe de kleindochter haars ondanks de kloof probeert te overbruggen. Om aan de benauwenis in huis te ontsnappen geeft Judith zich op als figurant voor een film…Lees verder