Boek Nederlands

Dit is geen theater meer : gedichten

Annemarie Estor (auteur)

Dit is geen theater meer : gedichten

Annemarie Estor (auteur)

In zinnelijke gedichten beschrijft Annemarie Estor de dromen en verlangens van de mens. Vaak leiden ze tot illusies en waanvoorstellingen.
Maar op de grens tussen leven en dood vallen de decors weg en dan blijkt in het natuurgeweld opeens troost te schuilen.

Titel
Dit is geen theater meer : gedichten
Auteur
Annemarie Estor
Taal
Nederlands
Editie
1
Uitgever
Amsterdam: Wereldbibliotheek, 2015
60 p.
ISBN
9789028426139 (paperback)

Besprekingen

Niets is theater zolang je droomt

Het leven is als toneel, zong Will Tura. En als het doek valt, dan zijn we dood. Toch lijkt Annemarie Estor in haar bundel Dit is geen theater meer voor het leven te kiezen.

De afbeelding op het omslag van Dit is geen theater meer is van de hand van de dichteres zelf. Zij laat figuren zien die op de rand van een afgrond staan of gevaarlijk op een rotspunt. Het is niet duidelijk welke richting het met ze uitgaat. En ook binnenin de bundel worden veel gedichten voorafgegaan door zo'n icoontje waarop een figuur met die afgrond lijkt te flirten. Nee, dit is geen theater meer. Annemarie Estor beschouwt de wereld en wikt en weegt wat daar constructief en destructief aan is. Want er zijn in deze bundel, zoals in veel poëzie, duidelijk twee tegenstrijdige en haast clichématige krachten aanwezig: die van eros en thanatos.

De eerste indruk is dat de dood het zal halen: wij zijn vanaf het begin bestemd voor het einde. In het openingsgedicht draaft dan wel vol vitaliteit een hengst op, in het apocalyptische slotgedicht, 'Berijd het eind', wordt een merrie doorboord. Maar dan duikt, minder somber, nog een stralend lam op. Ook al registreert de dichteres een h…Lees verder

Wie de gedichten van Annemarie Estor leest, komt oog in oog te staan met een hectische, volkomen uit het lood geslagen wereld, met alles wat je aan narigheid en vervreemding in de kranten leest. De titel zegt het met zoveel woorden: deze wereld is geen schouwtoneel meer, maar een heuse apocalyps. Al moet worden toegegeven dat die zich in een dichtbundel toch altijd ook en vooral afspeelt op het niveau van de taal. 'Het eind komt eraan', zo begint het laatste gedicht van deze visionaire bundel, 'briesend in de regen, / met geweldige vrienden en grijnzende vuurhaken, / met geklop op holle grond, met het spog van eeuwen! / Met kolossale kerels /die de spatten hoog in de liezen hebben, / met verkleumde vingerkooien, kyrie eleison! / [...] Maar voor het eind zijn tol eist: / Zet stro in de hens! / Gooi alles over balken!' Dit is poëzie die er geen doekjes om windt. Het nachtmerriepaard, 'Doorboor haar! / Vind het vuur in haar schoot. // Boor door haar! Vind taal in haar buik. / Taal van ij…Lees verder

Over Annemarie Estor

CC BY-SA 4.0 - Foto van/door Vysotsky

Annemarie Estor (24 april 1973) is een Nederlandstalig dichter en essayist. Zij woont en werkt afwisselend in Antwerpen (België) en Aragon (Spanje).

Leven

Annemarie Estor groeide op in Nederlands Limburg en studeerde Cultuur- en Wetenschapsstudies aan de Universiteit Maastricht, een generalistische, interdisciplinaire opleiding. In 1996 verhuisde zij naar Den Haag en werd zij AIO aan de vakgroep Engelse Taal en Letterkunde van de Universiteit Leiden. In de zomer van 1999 was zij 'fellow' aan de International School for Theory in the Humanities te Santiago de Compostela. Zij promoveerde in 2004 aan de Universiteit Leiden op een proefschrift over het werk van de Britse schrijfster Jeanette Winterson. Na haar doctoraat trok zij naar Antwerpen. Vanuit haar onderzoeksinteresse voor de kwesties natuur/cultuur en lichaam/ziel werd zij 'poet in residence' bij het Nederlands Instituut voor Hersenwetenschap te Amsterdam (onder auspiciën van D…Lees verder op Wikipedia