Boek
Nederlands

Bewaar de zomer

Alma Mathijsen (auteur)
Een opgeknapte rui͏̈ne in Italie͏̈ als zomerhuis, elk jaar vol vrienden die langskomen, een riviertje, zon, pasta; maar niet alle ervaringen waren zo idyllisch, over sommige jaren wordt gezwegen, totdat de dingen eindelijk bij hun naam worden genoemd.
Titel
Bewaar de zomer
Auteur
Alma Mathijsen 1984-
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: De Bezige Bij, 2020
188 p.
ISBN
9789403113814 (paperback)

Besprekingen

Er was eens een Italiaans vakantiehuis

Alma Mathijsen probeert oude wonden te helen door heen en weer te springen tussen haar kinderjaren, de zomervakanties in het Italiaanse dorp en recentere jaren.

Alma Mathijsen (1984) vermijdt - godzijdank - de uitdrukking 'woorden schieten tekort', hoewel die frustratie het uitgangspunt van haar autobiografische vertelling Bewaar de zomer is. Ze schrijft: 'Ik zou willen dat alle mensen over de hele wereld in mijn ogen zouden kunnen kijken en dat ze dan alles begrepen. Maar zo gaat dat niet.'

Er is een aantal momenten in haar leven aan te wijzen waar ze tegen de grenzen van de taal aanliep: 'Op mijn negende en zestiende ging het mis. De eerste keer trok taal zich terug, hield zich koest toen ze er juist moest zijn. De tweede keer verloor een woord zijn betekenis. Taal kan me niet redden en laat me in de steek als het echt spannend wordt. Daarom wil ik de taal zelf niet ongedeerd laten, ik wil kwaad worden op het middel waardoor zoveel misverstanden ontstaan. Ik wil de taal zelf beledigen zonder haar tegen iemand uit te spreken. En zo een schram achterlaten die iedereen kan zien, een buts in alle woorden om te onthouden hoe gevaarlijk…Lees verder

Geen sprookjes meer

Alma Mathijsen zweert de fictie af en ontkracht in Bewaar de zomer de mythe over haar vader.

'Ze bleef me voorlezen, ze bleef me iedere avond in bed stoppen en als ik haar vroeg om niet te huilen dan hield ze zich daaraan.' Bewaar de zomer, het zesde boek van Alma Mathijsen, eindigt in een lofzang op haar moeder. Haar vader, begenadigd violist, stierf in 1994, toen Alma pas negen was. Zes jaar geleden schreef ze De grote goede dingen, een roman over haar vader waarin ze een fictieve vorm vond voor haar speurtocht naar wie hij was. 'Na al die jaren ben ik verslaafd geraakt aan het kneden van wat er was. Als ik de taal wil heroveren, moet ik dat ook loslaten. Geen sprookjes meer, geen verhalen meer, geen spinsels die niets vertellen over de werkelijkheid.' In Bewaar de zomer zweert Mathijsen de fictie af.

Ze vertelt over een verkrachting op haar zestiende, een bittere ervaring die haar ontwikkeling voor altijd kleurde. Bij de verwerking komt toch de fantasie van pas, over een beschermende vader die haar angst doet verdwijnen. Maar zo was het niet. Mathijsen ontkracht …Lees verder

Zonder schijn van fictie

Prachtig weet Alma Mathijsen het meisje op te roepen dat ze ooit was. Haar reflecties over de macht van taal zijn wat overbodig.

Als zoveel jonge Nederlandse auteurs moet Alma Mathijsen (1984) het niet hebben van de verbeelding - althans tot nog toe. Stof put ze hoofdzakelijk uit haar eigen bestaan. Dan heeft het wel wat om op een dag de schijn van fictie naast je neer te leggen en een memoir te schrijven, ook al ben je pas 36 jaar oud. Alleen de geestige proloog van Bewaar de zomer, waarin ze zich haar eigen conceptie voorstelt, onttrekt zich daaraan. 'Dan moet je nu beginnen met zwemmen. Nu door die deur aan het einde van de gang. Sneller, harder, sneller, ik was nog vergeten te zeggen: ze zullen je Alma noemen.'

Mathijsen vertelt in korte scènes, heen en weer springend tussen de jaren. Alle herinneringen drapeert ze rond de zomers die ze doorbracht in het huis dat haar ouders ooit kochten in een Italiaans gehucht nabij de Franse grens. Ze zou hun enig kind blijven. De eerste beslissende ervaring was haar vaders vroegtijdige dood in 1994. De tweede: de zeer onvrijwillige ontmaagding op haar z…Lees verder

Mathijsens ouders kochten als jong stel een ‘ruïne’ in Italië. Ook na de dood van haar vader, wanneer ze negen jaar oud is, blijft het opgeknapte huis de vaste zomerse bestemming voor haar als jongere en haar moeder. Even lijkt het erop dat dit boek een voortzetting wordt van haar deels autobiografische roman ‘De grote goede dingen’, waarin haar vroeg aan drank overleden vader centraal stond. Maar na enige tijd slaat het verhaal om naar haar ervaring als 16-jarige met een jongen, waarover ze jaren gezwegen heeft. Totdat een vriendin eindelijk benoemt wat er toen gebeurde: verkrachting. Eindelijk komt de taal haar te hulp. Vervolgens vertelt ze met grote stappen door de tijd hoe ze dit beklemmende verleden verwerkt: ‘Dit boek is mijn poging om de taal terug te veroveren’. Ze beschrijft een hallucinatie waarin haar vader de verkrachter bijtijds weet te stoppen en in elkaar slaat. ‘Nooit eerder zag ik zijn kracht, zijn woede om zijn eigen dochter meedogenloos te beschermen.’ Ze leert vre…Lees verder

Hoe het papier de angst temt

Alma Mathijsen zoekt voor het optekenen van haar ervaringen een nieuwe taal die niet aan betekenis inboet. Met succes.

Bewaar de zomer van Alma Mathijsen (1984) is het autobiografische verslag van een meisje, dat op negenjarige leeftijd haar vader verliest en de trauma's die dat oplevert. Dat klinkt erg algemeen en dat is het misschien ook, een herkenbaar levensverhaal, wel individueel maar niet heel erg exotisch of spectaculair. Maar wat het bijzonder maakt, is de zuiverheid waarmee Alma Mathijsen haar eigen geschiedenis tot nu toe beschrijft, zonder opsmuk of effectbejag, zelfs zonder al te veel gepsychologiseer: een vrouw die haar ziel opent, voor de lezer maar ook in een poging zichzelf te begrijpen.

Rouw uitsmeren, zo noemt Mathijsen ergens de gedachten aan haar veel te vroeg overleden vader en hoewel het grootste deel van haar verhaal helemaal niet over haar vader gaat maar over vakanties en avontuurtjes, voel je dat zijn plotselinge verdwijnen haar leven voorgoed heeft getekend. In een vloek en een zucht is hij dood, longontsteking, hartaanval, onderliggend alcoholisme, leverkwaal. De…Lees verder

Over Alma Mathijsen

CC BY 3.0 - Foto van/door DWDD

Alma Rosa Jeannetta Mathijsen (Amsterdam, 16 oktober 1984) is een Nederlandse schrijfster.

Mathijsen, dochter van Marita Verkooijen en Hub Mathijsen, studeerde aan de Gerrit Rietveld Academie. Daarvoor schreef ze columns in het online jongerenmagazine Spunk. In Het Parool schreef ze iedere week met Fanny van de Reijt in de zaterdagbijlage. Sinds 2008 schrijft ze voor nrc.next en NRC Handelsblad.

In maart 2006 verscheen bij Prometheus haar verhalenbundel Binnen spelen, waarin ze seks heeft met dertien publieke figuren. Haar eerste roman, Alles is Carmen, verscheen in september 2011 bij De Bezige Bij. Haar tweede roman, De grote goede dingen over het leven van haar vader, verscheen in 2014. De roman Vergeet de meisjes verscheen in 2017 en werd genomineerd voor de BNG BANK Literatuurprijs en verkozen tot de Best Verzorgde Boeken 2017. Samen met haar moeder Marita Mathijsen schreef ze het essay voor de …Lees verder op Wikipedia