Boek
Nederlands

Vallende ouders

+1
Vallende ouders
×
Vallende ouders Vallende ouders
In de reeks:
Genre:
Het dertigjarige hoofdpersonage ziet niet alleen zijn studie filosofie mislukken, maar ook zijn leven. Hij heeft geen toekomst, maar genoeg verleden om de verhalen, reëel en verzonnen, feit en fictie, anekdote en tragiek, fijnzinnigheid en grofheid, liefde en verraad, homoseksualiteit en impotentie, uitvoerig te beschrijven.
Titel
Vallende ouders
Auteur
A.F.Th. Van der Heijden
Taal
Nederlands
Editie
27
Uitgever
Amsterdam: De Bezige Bij, 2013 | Andere uitgaves
505 p.
ISBN
9789023479529 (hardback)

Besprekingen

Eerste deel van de groots opgezette autobiografische romancyclus 'De tandeloze tijd', waaraan nog een proloog voorafging: 'De slag om de blauwe brug'. De auteur (1951) maakt een zeer uitvoerig verhaal van zijn verleden. Het is het verslag van de dertigjarige, die samen met generatiegenoten 'profiteert' van de democratisering van het onderwijs in een welvaartstijd, die niet alleen zijn studie als filosofie-student in Nijmegen ziet mislukken, maar ook zijn leven, dat zorgeloos en verspillend contrasteert met het ouderlijk huis. De hoofdpersoon Albert Egberts heeft geen toekomst, maar genoeg verleden om de verhalen, reëel en verzonnen, feit en fictie, anekdote en tragiek, fijnzinnigheid en grofheid, liefde en verraad, homoseksualiteit en impotentie, uitvoerig te beschrijven, in stukken verdeeld en met flashbacks. Zijn ouders vallen letterlijk en figuurlijk, en dat bij herhaling. Dit eerste deel blijft boeiend tot het einde. Normale druk.

Over A.F.Th. Van der Heijden

Adrianus Franciscus Theodorus (Adri) van der Heijden (Geldrop, 15 oktober 1951) is een Nederlandse schrijver. Hij begon te publiceren onder de naam Patrizio Canaponi en publiceerde ook onder zijn initialen, als A.F.Th..

Algemeen

Van der Heijden is een schrijver van autobiografische verhalen en romans. In zijn werk is het eigen leven van de schrijver te herkennen. Dit maakt dat het gehele oeuvre met elkaar verbonden is. Dat wil echter niet zeggen dat gebeurtenissen en personen in zijn werk een getrouwe afspiegeling zijn van zijn eigen leven: hij gebruikt deze vrij, om ze te combineren met fictie, filosofische uitweidingen en een treffende sfeertekening van de Nederlandse sociale en culturele geschiedenis vanaf de jaren vijftig.

Van der Heijden wordt weleens gezien als de vertegenwoordiger van een generatie die na de oorlog opgroeide; dit in tegenstelling tot schrijvers als Harry Mulisch, Willem Frederik…Lees verder op Wikipedia